คุณสมบัติกันน้ำเป็นคุณสมบัติของผ้าที่ต้านทานการเปียกเมื่อสัมผัสกับของเหลว การทดสอบนี้สามารถนำไปใช้กับผ้าชนิดต่างๆ ได้ ไม่ว่าจะมีสารเคลือบกันน้ำหรือไม่ก็ตาม บทความนี้จะแนะนำให้คุณเข้าใจขอบเขตของการทดสอบและวิธีการทำการทดสอบนี้ในห้องปฏิบัติการทดสอบผ้าตามที่ระบุไว้ใน AATCC 22
การกันน้ำ
คุณสมบัติการกันน้ำอาจอธิบายได้ว่าเป็นคุณสมบัติที่ไม่ชอบน้ำของเนื้อผ้า ซึ่งเป็นสารเคลือบกันน้ำขั้นสูง สารเคลือบกันน้ำเป็นสารเคลือบเคมีที่ต้านทานการซึมผ่านของน้ำ สารเคลือบกันน้ำทำให้ผู้สวมใส่รู้สึกสบายเนื่องจากรูพรุนของเนื้อผ้ายังคงเปิดอยู่ สารเคลือบกันน้ำมีอยู่ 3 ประเภท
- เคลือบผิวไม่ทนทาน
- เคลือบแบบกึ่งทนทาน
- เสร็จสิ้นทนทาน
สารเคลือบที่ไม่ทนทานมักทำจากขี้ผึ้งพาราฟิน ซึ่งไม่ทนทานเนื่องจากจะถูกขจัดออกในระหว่างการซัก สารเคลือบกึ่งทนทานคือขี้ผึ้งหรือสารละลายเกลือ สามารถซักได้หลายครั้งแต่ในที่สุดก็จะถูกขจัดออก สารเคลือบที่ทนทานอาจเป็นซิลิโคนหรือสารประกอบไพริดีเนียม
ปัจจุบันมีการใช้สารเคลือบ DWR ( Durable Water-Repellent ) ที่ระบายอากาศได้ดีกว่าและให้การปกป้องจากน้ำได้สูงสุด เนื่องจากคุณสมบัติในการระบายอากาศ จึงช่วยระบายความชื้นที่สะสมอยู่และป้องกันไม่ให้เสื้อผ้าติดกับผิวหนัง ทำให้ผู้สวมใส่รู้สึกสบายมากขึ้นและช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของนักกีฬา
มาตรฐานการกันน้ำ
นอกจาก AATCC-22 แล้ว ยังมีการใช้วิธีการต่อไปนี้ในการวัดคุณสมบัติการกันน้ำของผ้า
- ISO.4920 – การกำหนดความต้านทานการเปียกของพื้นผิว (Spray Test)
- GB/T4745 – วิธีการของจีนในการวัดความต้านทานน้ำของสิ่งทอด้วยการทดสอบสเปรย์
- ISO-9073 17 – การกำหนดอัตราการซึมผ่านของน้ำ (Spray Impact)
- อปท.42 – วิธีทดสอบการต้านทานน้ำ (Impact Penetration)
- มอก. 1092 – วิธีทดสอบการกันน้ำแบบญี่ปุ่น
- วสพ.80.9 – วิธีทดสอบผ้าไม่ทอ
หลักการทำงานของ AATCC 22
ในการทดสอบนี้ น้ำจะถูกพ่นลงบนเนื้อผ้าที่แน่นโดยไม่คลายตัวในสภาพแวดล้อมที่ควบคุมได้ หลังจากพ่นแล้ว ผ้าจะเปียก และเกิดลวดลายต่างๆ ขึ้นตามคุณสมบัติการขับไล่ของเนื้อผ้า จากนั้นจึงประเมินลวดลายเหล่านี้โดยเปรียบเทียบกับแผนภูมิมาตรฐาน
อุปกรณ์สำหรับ AATCC 22

เครื่องทดสอบการพ่นสเปรย์ เครื่องทดสอบการพ่นสเปรย์
- กระบอกน้ำมีความจุในการตวง 250 มล.
- นาฬิกาจับเวลา/ตัวจับเวลา
- น้ำกลั่นที่มีอุณหภูมิ 27 ± 1°C
ตัวอย่างการเตรียมสอบ AATCC 22
- นำตัวอย่างขนาด 180 x 180 มม.
- นำตัวอย่างจากสถานที่ต่างกันมาทดสอบเพื่อไม่ให้มีตัวอย่างใดที่มีเส้นใยยาวหรือความกว้างเท่ากัน
- นำตัวอย่างขั้นต่ำ 3 ตัวอย่าง หรือตามความต้องการ
การปรับสภาพของตัวอย่าง
- ตัวอย่างควรได้รับการปรับสภาพภายใต้สภาวะบรรยากาศมาตรฐานเป็นเวลาประมาณ 4 ชั่วโมง เช่น 21 ± 1°C และความชื้นสัมพัทธ์ 65 ± 2%
ขั้นตอนการทดสอบ AATCC 22

- ยึดตัวอย่างให้แน่นบนที่ยึดตัวอย่างที่ 45° ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 152.4 มม.
- ผ้าควรจะไม่มีรอยยับและมีพื้นผิวเรียบเนียน
- ตัวอย่างผ้าควรติดให้ด้านผ้าสัมผัสกับละอองน้ำ นอกจากนี้ ควรปรับทิศทางของผ้าโดยคำนึงถึงผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายของผ้าด้วย
- วางห่วงเพื่อให้รูปแบบการฉีดพ่นและห่วงอยู่ในแนวเดียวกันและมีจุดศูนย์กลางเดียวกัน
- เทน้ำลงในกรวยและรอ 25-30 วินาทีเพื่อฉีดพ่น
- จับห่วงที่ก้นแล้วเคาะแรงๆ สองครั้ง ครั้งแรกที่ขอบตรงข้าม แล้วหมุนห่วง 180°

การเทน้ำลงในกรวย ทำซ้ำขั้นตอนนี้อีกครั้งสำหรับตัวอย่างอื่น ๆ
การประเมินและการให้คะแนน
การประเมินตัวอย่าง

- ประเมินตัวอย่างทันทีหลังการทดสอบ
- วางตัวอย่างไว้ตรงกลางตู้เพื่อการประเมิน
มาตราส่วนการประเมินผล
- ใช้แผนภูมิการจัดระดับการทดสอบการพ่นต่อไปนี้เพื่อกำหนดระดับให้กับแต่ละตัวอย่าง หากต้องการคะแนน 50 ขึ้นไป ให้ใช้ค่ากลางหากระดับอยู่ระหว่าง 60 เช่น 75, XNUMX
100 – ไม่มีหยดน้ำเกาะติด
90 – มีน้ำเกาะเล็กน้อย
80 – การทำให้ตัวอย่างเปียกที่จุดสเปรย์
70 – การทำให้ตัวอย่างเปียกบางส่วนที่จุดสเปรย์
50 – พื้นผิวเปียกมากกว่า 80%
0 – การทำให้ตัวอย่างเปียกอย่างสมบูรณ์
- เปรียบเทียบตัวอย่างผ้าด้วยภาพกับตารางคะแนน
- กำหนดคะแนนที่ใกล้เคียงที่สุดตามแผนภูมิ
- หากรูปแบบอยู่ระหว่าง 2 ค่า ให้ใช้ค่ากลาง เช่น 95, 85 เป็นต้น
- แต่ละตัวอย่างควรได้รับการประเมินแยกกัน
การจัดทำรายงาน
หลังจากทำแบบทดสอบเสร็จแล้วให้เขียนรายงานโดยระบุรายละเอียดดังต่อไปนี้
- รายละเอียดตัวอย่างผ้า (เช่น วัสดุของเส้นด้าย การตกแต่งที่ใช้)
- จำนวนตัวอย่างทดสอบ
- วันที่สอบ
- แจ้งว่าการทดสอบดำเนินการตาม AATCC-22
ประสบการณ์และข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับ AATCC 22
- ควรสุ่มตัวอย่างโดยให้เส้นด้ายที่ต่างกันมาเป็นตัวอย่าง เช่น สุ่มตัวอย่างตามความกว้างของผ้า
- ควรติดผ้าโดยให้ด้านผ้าหงายขึ้นหรือใช้พื้นผิวที่เคลือบไว้
- ขณะเทน้ำ อย่าสัมผัสกรวยด้วยกระบอกตวง เพราะอาจทำให้ตำแหน่งที่ตั้งไว้ของหัวฉีดเปลี่ยนไปได้
- ระยะเวลาการพ่นคือ 25-30 วินาที หากระยะเวลาการพ่นลดลงหรือเกินกำหนด ให้ตรวจสอบรูหัวฉีดว่ามีการอุดตันหรือไม่ ปรับหัวฉีดให้เหมาะสม
- ประเมินตัวอย่างทันทีเนื่องจากรูปแบบน้ำจะได้รับผลกระทบตามเวลา
ความแตกต่างระหว่างผ้ากันน้ำ ผ้ากันน้ำ และผ้ากันน้ำ
ทนน้ำ
นี่คือการป้องกันระดับเริ่มต้นจากน้ำและรูปแบบการป้องกันพื้นฐานที่สุดในประเภทสารขับไล่ เส้นใยสังเคราะห์ เช่น โพลีเอสเตอร์และไนลอนมีคุณสมบัติไม่ชอบน้ำและมักใช้ในเนื้อผ้าที่มีค่าการปกปิดสูงและสามารถต้านทานน้ำไม่ให้ซึมผ่านเนื้อผ้าได้ ค่าการปกปิดจะกำหนดความหนาแน่นของเนื้อผ้า หากเนื้อผ้ามีความหนาแน่นสูงและโครงสร้างเนื้อผ้าที่แน่นหนา น้ำจะต้องใช้เวลาสักพักจึงจะซึมผ่านเนื้อผ้าได้ เสื้อผ้าที่มีป้ายกันน้ำไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรับมือกับสภาพอากาศที่รุนแรงอย่างต่อเนื่อง แต่สามารถทนต่อการสัมผัสน้ำเล็กน้อย เช่น ฝนตกช้าๆ ได้
Water Repellent
ผ้าชนิดนี้มีคุณสมบัติกันน้ำได้ดีกว่าผ้าชนิดกันน้ำ น้ำในรูปของเม็ดบีดจะคงอยู่ในเนื้อผ้าเนื่องจากมีคุณสมบัติกันน้ำได้ ผ้าสามารถกันน้ำได้โดยการเพิ่มสารเคลือบหรือสารเคลือบกันน้ำ ผ้าชนิดนี้มีประสิทธิภาพเกือบเท่ากับผ้ากันน้ำ
นี่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับนักกีฬา เนื่องจากระบายอากาศได้ดีกว่า มีประสิทธิภาพ น้ำหนักเบา และสวมใส่สบายกว่าผ้ากันน้ำ
ความกันน้ำ
ในระยะนี้ เสื้อผ้าจะกันน้ำได้อย่างสมบูรณ์ เสื้อผ้าเหล่านี้มีการเย็บที่แน่นหนา เส้นใยสังเคราะห์ และสารเคลือบเคมี รวมถึงชั้นป้องกันเพิ่มเติมใต้ตะเข็บและซิป เสื้อผ้าเหล่านี้ผลิตขึ้นสำหรับสภาพแวดล้อมพิเศษ เช่น ในหิมะ ฝนตกหนัก และในเต็นท์ ซึ่งจำเป็นต้องกันน้ำได้อย่างสมบูรณ์ เนื่องจากผ้าเหล่านี้มีคุณสมบัติกันน้ำได้ จึงใช้ทำชุดดำน้ำที่ต้องอยู่ใต้น้ำด้วย ผ้าเหล่านี้สวมใส่สบายน้อยกว่าผ้ากันน้ำ
สิ่งสำคัญอีกประการหนึ่งคือต้องเข้าใจว่า แม้ฉลากบนเสื้อผ้าจะระบุประเภทการกันน้ำไว้ แต่ประสิทธิภาพในการกันน้ำนั้นขึ้นอยู่กับคุณภาพ โครงสร้าง และการเคลือบทางเคมีของวัสดุ นอกจากนี้ ยังมีการทดสอบหลายประเภท เช่น การทดสอบการพ่นน้ำ การทดสอบฝน และการทดสอบแรงดันน้ำซึ่งแต่ละประเภทมีเทคนิคและวิธีการทดสอบที่แตกต่างกัน
สรุป
โดยสรุป การทดสอบคุณสมบัติการกันน้ำมีบทบาทอย่างมากต่อความสบายและการระบายอากาศของเนื้อผ้า การทดสอบนี้ช่วยให้มั่นใจได้ว่าเนื้อผ้าจะแห้งและผู้สวมใส่จะรู้สึกสบายตัวในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้น การทดสอบนี้ยังแสดงให้เห็นประสิทธิภาพของการเคลือบคุณสมบัติกันน้ำบนเนื้อผ้าอีกด้วย
คำถามที่พบบ่อย
การทดสอบการกันน้ำของบุนเดสมันน์คืออะไร?
การทดสอบนี้ใช้เพื่อประเมินความสามารถของผ้าในการทนต่อฝน เช่น ในเสื้อกันฝน โดยห้องปฏิบัติการทดสอบผ้าจะทำการจำลองผลกระทบของพายุ โดยอิงตามมาตรฐาน ISO 9865
ปัจจัยอะไรบ้างที่ส่งผลต่อคุณสมบัติการกันน้ำ?
ขึ้นอยู่กับลักษณะของเส้นใยว่ามีคุณสมบัติดูดความชื้นหรือไม่ชอบน้ำ การเคลือบบนผ้ายังส่งผลต่อคุณสมบัติการกันน้ำอีกด้วย
จะทำให้ผ้ามีคุณสมบัติกันน้ำได้อย่างไร?
โดยปกติแล้ว การเคลือบหรือการตกแต่งจะถูกใช้เพื่อจุดประสงค์นี้ การเคลือบเหล่านี้
ชั้นบนเนื้อผ้าเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำไหลเข้าด้านใน
กันน้ำ, กันน้ำลาย, กันน้ำ ต่างกันอย่างไร?
วัสดุกันน้ำ หมายถึง วัสดุที่ทนน้ำได้เพียงบางส่วน วัสดุกันน้ำ หมายถึง วัสดุที่น้ำซึมผ่านได้ยากเนื่องจากมีสารเคลือบหรือชั้นผิว วัสดุกันน้ำจะไม่โดนน้ำเลย
การทดสอบสเปรย์มีประโยชน์อะไรบ้าง?
สามารถนำมาใช้ประเมินความทนทานต่อน้ำของเนื้อผ้าได้ สิ่งของที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น กระเป๋าเป้ เต็นท์ และเสื้อผ้าสำหรับกิจกรรมกลางแจ้ง สามารถทดสอบประสิทธิภาพได้
แหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง
เครื่องทดสอบการกันน้ำของ ISO 4920 Y(B)813

